Wdrażanie w diecezji i parafiach

Rozpoczęliśmy proces wcielania w życie owoców trzyletniego synodalnego rozeznawania. W każdej parafii możemy wziąć do ręki dokument końcowy, podpisany przez Księdza Arcybiskupa w dniu zamknięcia Synodu, wspólnie go czytać i na jego podstawie kształtować życie wspólnoty. To samo może dziać się w dekanatach, we wspólnotach i ruchach. I na różne sposoby dzieje się na poziomie diecezji, m.in. poprzez powołany przez Księdza Arcybiskupa Zespół ds. Wdrożenia II Synodu Archidiecezji Wrocławskiej.

Cele wdrażania

Główne cele procesu wdrażania to nawrócenie i odnowa naszego życia, szczególnie poprzez budowanie komunii, formowanie serc i realizację misji. Będzie to spokojny proces, trwający do Wielkiego Jubileuszu 2033. Nasze działania są też odpowiedzią na inicjatywy podejmowane przez watykański Sekretariat Generalny Synodu Biskupów w ramach wdrażania Synodu o Synodalności, którego hasło brzmiało: „Ku Kościołowi synodalnemu – komunia, uczestnictwo, misja”.

Zasady i przebieg wdrażania

Wcielanie w życie postanowień Synodu opiera się na kilku zasadach, które powinny być obecne w każdym naszym działaniu. Chcemy, aby każde z nich rodziło się ze wzajemnej służby i poczucia odpowiedzialności za siebie nawzajem – było współdzieleniem misji.
Chcemy, aby rozeznawanie woli Bożej i formacja serca towarzyszyły wszelkim decyzjom i zmianom organizacyjnym. Wdrażanie będzie cierpliwym procesem, zgodnie z możliwościami i potrzebami każdej parafii. Słuchając siebie nawzajem, będziemy szukać tego, co jednoczy.

Co robi diecezja

Instytucje diecezjalne, a w szczególności dekanat, będą udzielały wsparcia wspólnotom parafialnym. Działania Zespołu ds. Wdrożenia Synodu w pierwszym roku pracy koncentrują się na uruchomieniu procesów i struktur, dzięki którym takie wsparcie będzie możliwe. Zespół został podzielony na grupy robocze, które przygotowują odnowę życia wspólnoty w obszarach wskazanych w Dokumencie końcowym II Synodu Archidiecezji Wrocławskiej jako priorytety. Są to m.in.:

  • odnowione przygotowanie do przyjęcia sakramentów i formacja stała wiernych;
  • organizacja Centrum Formacji i Misji dla formacji osób do służby w Kościele;
  • odnowione działanie rad diecezjalnych;
  • przygotowanie statutów parafialnych rad duszpasterskich i ekonomicznych;
  • reforma Wydziału Komunikacji Społecznej;
  • powołanie zespołu odpowiedzialnego za dzieła miłosierdzia w diecezji (m.in. za duchową posługę w szpitalach);
  • przygotowanie przestrzeni dla młodych w parafiach;
  • odnowa struktury i funkcjonowania dekanatu i Kurii.

Co może robić parafia

„Dokument końcowy wyznacza nie tylko kierunki, ale równocześnie zawiera wiele bardzo konkretnych rozwiązań. Początkiem wprowadzenia ich w życie jest nasze osobiste i wspólnotowe nawrócenie. Dokonuje się ono przez budowanie komunii, jedności z Bogiem i między nami, oraz przez formację serca mocą Ducha Świętego”

– czytamy w Słowie wstępnym Księdza Arcybiskupa do dokumentu końcowego.

Już dziś każda wspólnota może szukać odpowiedzi, które z opisanych w dokumencie rozwiązań można zastosować w parafialnej codzienności.

Warto zacząć od zebrania grupy osób, którym zależy na dobru parafii, wspólnej modlitwy słowem Bożym i przeczytania pierwszego rozdziału dokumentu Budowanie komunii oraz punktów 156–162 z rozdziału Synodalna parafia misyjna pod kątem potrzeb i możliwości wspólnoty. Troska o komunię jest fundamentem dla formacji i misji. Od otwarcia na bliskość Boga i człowieka zależy jakość duchowego życia parafii.

Ważne są małe kroki. Dlatego zachęcamy najpierw do rozeznania jednej praktyki, która może przynieść wzrost wiary i zaangażowania całej wspólnocie i twórczego oraz wytrwałego wprowadzania jej w życie. Jeśli uda się owocnie wcielić w codzienność parafii jedno rozeznane na podstawie dokumentu działanie, można przejść do następnego. Ważne, aby jego realizacja nie obciążała tylko jednej osoby, ale, zgodnie z zasadami wdrażania, była okazją do współdzielenia misji.

Co może być tym małym krokiem? Na przykład:

  • wprowadzenie regularnej adoracji Najświętszego Sakramentu lub Komunii Świętej pod obiema postaciami w te dni, na które pozwala prawo kościelne;
  • uporządkowanie liturgii poprzez zaangażowanie większej liczby osób w posługi lub prowadzenie dziesiątki różańca poprzez osoby obecne w kościele;
  • zorganizowanie Dnia Jedności w parafii lub takie przygotowanie uroczystości odpustowej, by po Eucharystii wszyscy obecni mogli spotkać się na drobnym poczęstunku;
  • zorganizowanie dnia nowych parafian lub wspólne zaplanowanie rekolekcji adwentowych, z ujęciem w programie jednego spotkania w małych grupach;
  • przemyślenie tegorocznej wizyty duszpasterskiej („kolędy”)

lub… Pomysłów jest wiele.

W ciągu roku w materiałach do pobrania będą się regularnie pojawiać podpowiedzi dotyczące wdrażania. Zachęcamy do lektury oraz udziału w programie „Zaczyn” wspierającym parafie we wcielaniu postanowień Synodu.